Wolne slowa

Natychmiast uruchomiła wszystkie sensory. Świat przypominał diament odbijający obrazy: malowane osłony, pseudostalowe korytarze, Sev ciągle przypięty pasami bezpieczeństwa jak w czasie przejścia przez Osobliwość, centralna kabina oglądana z trzech stron jednocześnie, wszystko to otoczone obrazem czerni, upstrzonej ognikami dalekich słońc, widzianej przez zewnętrzne sensory. I Caleb wyłaniający się z jedynego kąta, gdzie tymczasowe ścianki blokowały Nancii wgląd do własnego wnętrza; pełen godności w swoim służbowym kombinezonie i ciągle zielony na twarzy z powodu przedłużonego pobytu w Osobliwości. Nancia wyłączyła wszystkie pozostałe sensory, a powiększyła obraz Caleba. Zwykle jej mięśniowiec nie przejmował się “swoim wyglądem". Ona natomiast zapomniała już, jak dobrze może prezentować się mężczyzna w niewygodnym, czarnosrebrnym, służbowym uniformie ze sztywnym kołnierzem sięgającym wysoko pod brodę, ozdobionym srebrno-czarnym warkoczem, który jarzył się kolorami tęczy za każdym razem, kiedy Caleb wziął głębszy oddech.

(Reklama: )